Vakantie voorbij.........................

Normaal volgt er op deze zin "............... weer naar het baasje toe", maar dit keer niet. Wij zijn nog bijna twee weekjes vrij. En nu hebben wij de opruimwoede ................. alle keukenkastjes zijn uitgemest en schoon en er staat een doos "voor de liefhebber". DH is bezig op zolder, hij wordt er soms wat moedeloos van: "Wat heb ik in het verleden toch veel tijd "................" aan leren" verzucht 'ie dan en heeft grote moeite zijn oude leerboeken weg te doen. Heb ik natuurlijk ook, wanneer ik het atelier opruim (1 x per jaar is het streven) dan heb ik ook grote moeite dingen weg te doen. Maar ik heb er een probaat middel op gevonden:  wat ik niet meer gebruiken kan, kan een ander misschien nog wel gebruiken en dus bedenk ik zakken / dozen / etc. voor Alida's meiden, voor Fatma's kids of voor school. Alida's meiden zijn dan weer een paar weken helemaal druk met die zakken en ik zie weer  fabrieksels en denk "wat een fantasie, wat mooi toch". Dus opruimen is nooit zo erg, wat je echt niet meer kunt gebruiken kan naar de vuilnis en de rest gaat naar andere creatievelingen.

Dit hier rechts zijn een paar kookboekjes, waar ik nog nooit iets uit gemaakt heb. Doe ik ook niet meer, dus ........ liefhebbers?

Verder ben ik druk bezig met afmaken van een aantal projecten: op de quilts voor de ATT in Deventer moeten nog labels met titel, naam en adres, de quilt van Ann Ellis moet doorgepit worden, mijn mandala nadert het einde en............ ik heb een paar sokken

op de "pennen" gezet die van teen naar boord gebreid worden. Ik wilde dat al een hele tijd proberen en nu is het dan zover............. ben benieuwd hoe dat verder gaat.

Dus ......... allemaal vakantie energie die omgezet wordt in "nuttige" zaken want ...............de zolder, de kelder, de klerenkast......................... Dit is ook een gevolg van de verhuizing van mijn pa&ma dit voorjaar: wij realiseerden ons dat wij ook een geweldig hoeveelheid materiaal opgeslagen hadden in ons huis (wij wonen hier al ruim dertig jaar) en dat het hoog tijd werd hier eens afscheid te nemen.  Ik ben dus druk de komende tijd en weet niet of ik echt aan bloggen toekom.

A Biiiigggggg American and a Little Dutch Girl

Tja, en zo kwamen de heren voorrijden in de Biiigggg American: klaar voor het vissen (?) en het bbc'en (!). Het is soms zeer verrassend waar je kinderen hun sleuteltalent op botvieren en hoeveel plezier er van die gezichten straalt als alles gelukt is en het vehikel ook nog echt kan rijden! Zelfs pa heeft er plezier in. Sleutelen is ook iets van stukjes weer heel maken denk ik maar zo en dit is toch ook een echte oldtimer!

Mijn aktiviteiten op het gebied van quilten beperken zich op moment tot het doorpitten van de quilt voor Ann Ellis: de blokjes zijn op 1/4 " van de naad doorgestikt en in de effen roze blokjes quilt ik een kikkertje, omdat één van de eerste foto's die ik van Ann Ellis zag het bijschrift "kikkertje" had.

                                          En dan is daar natuurlijk ook nog de mandala, die vordert gestaag, maar niet spectaculair. Soms duurt het gewoon een hele poos voordat ik weer verder kan, dat is niet erg (zie Kaffe Fassett), maar soms wel een beetje frustrerend. Bovendien wordt hij nu zo groot dat het een hele tijd duurt voordat je weer een "ronde" verder bent. Maar ook dat hoort bij een mandala: geduld oefenen en doorzetten!

Kaffe Fassett

Om half tien zat ik al op het station van Rijssen te genieten van de zon en te kijken welke "alledaagse" dingen tot een quilt zouden kunnen leiden. Structuren, lelijke muren, als je goed om je heen kijkt kun je de onderwerpen voor een quilt zo vinden. Dat is ook kortweg de inhoud van het laatste boek van Kaffe Fassett "Simple shapes, spectacular quilts". En Kaffe Fassett was/is in Nederland, in Deventer nog wel, mijn geboortestad. Gisteren heb ik een lezing van hem bijgewoond en gehoord hoe hij tot zijn veelkleurige ontwerpen komt. Eerst voor breien, daarna maar misschien ook wel tegelijkertijd, voor borduren en tenslotte voor quilts. Je houdt van zijn manier of niet, volgens mij is er geen tussenweg, de veelkleurigheid is sommigen een gruwel , maar ik vind het prachtig! Ik vind dat hij gelijk heeft als hij zegt "waarom alles wit of zwart of grijs wanneer je zulke mooie kleuren tot je beschikking hebt?" En er kan veel samen, laat je niet afleiden door wat "hoort", maar bepaal je eigen kleurenspel.  

Hij liet ons behalve de naar  het IJsselhotel meegebrachte quilts, ook dia's zien van zijn inspiratiebronnen en de daaruitvolgende quilts, vertelde over zijn eigen zoektocht naar "zijn stijl" en hoe hij in één nacht in de trein leerde breien. Dat je eigenlijk nooit met één ding bezig zou moeten zijn, maar altijd verschillende projecten zou moeten hebben (wat een opluchting!), maar wel dat je  deze projecten dan zichtbaar in je werkomgeving zou moeten hangen, zodat je er direct weer mee aan de slag kunt wanneer je ziet hoe het verder moet. Mijn atelier hangt ook vaak vol met onaffe stukken, waar ik dan weer dit aan verander en dan weer dat. En met de mandala's  gaat het precies hetzelfde: in het zicht laten liggen, soms zie je opeens hoe je verder moet.

 Na de lezing hebben wij heerlijk geluncht en daarna zijn wij aan de wandel gegaan door Deventer. Hoewel ik Deventer natuurlijk wel ken, krijg je door zo'n wandeling met gids weer een andere kijk op de stad. Wij wandelden door een deel (Noorderbergkwartier) waar ik vroeger doorheen fietste en wat ik toen een grote rommel vond. Nu worden daar de oude panden weer in ere hersteld en dat is heel mooi!

Onze gids liet ons ook het oudste huis van Nederland zien (waar de bisschop van Utrecht zijn zetel had in de het Oversticht) en op de muur van dit huis zou Kaffe dol zijn geweest. Al wandelend kwamen wij met het nieuwe pand van Quiltshop 100 rozen in de Walstraat terecht en daar hield Kaffe Fassett nog een signeersessie.

Een prachtige dag, mede door de zon die altijd alles mooier en kleurrijker maakt.

Inspiratie

Het is gek met die inspiratie, soms is 'ie helemaal weg, verdwenen en kan ik hem niet weer vinden. Ik word daar heel erg paniekerig van. Dan doe ik voor mijn gevoel hele suffe, slome dingen. Gewone alledaagse dingen, die ook moeten en die een poosje zijn blijven liggen gedurende de laatste "inspiratie-periode". Daar is dus op zich helemaal niets mis mee. Maar ja, het voelt een beetje duf. Komt nog bij dat warmte voor mij absoluut niet productief werkt, ik kan me niet voorstellen dat je hersenen (en de rest van je lijf) naar behoren werken bij een buitentemperatuur van ca. 32 graden Celsius. Bij mij ligt de "werkbare" bovengrens op 25 graden. Ik heb dan ook totaal geen affiniteit met mensen die (vrijwillig) deze warmte opzoeken. "Maar dat is een andere warmte", amme............ warm is warm en 32 graden is voor mensen van het noordelijk halfrond gewoon te warm! En airco, daar word je alleen maar ziek van, een gebouw waar in de ene kamer airco is, in de andere ramen en deuren openstaan en in het trappenhuis en de gangen de warmte niet weg kan,  is in mijn beleving geen gezonde werkplek. Nou ja, nu hebben wij in dit kikkerlandje gelukkig geen weken achter elkaar warmte of koude en er is dus altijd weer het vooruitzicht dat het op korte termijn verandert: wat een geluk!

Zo dit alles verklaart waarom ik de afgelopen tijd niks te bloggen had, gewoon geen inspiratie, te warm en te suf.

Maar, dat is nu weer afgelopen. Ik heb weer iets om te laten zien  kijk maar effies mee:

Bij Bep's Atelier hebben wij vorige week woensdag in de schaduw in haar mooie tuin een sleutel-opbergzakje gemaakt. Nou ja, je kunt er natuurlijk van alles in opbergen, maar dat was in eerste instantie de bedoeling. Op dit moment ligt 'ie klaar om gequilt te worden en dan kan hij hangen. Na deze gezellige ochtend (met koffie en appelgebak), zijn wij "even" bij Atelier van Slagmaat binnen geweest ( nou ja, even............. ik geloof dat wij er wel twee uur zijn geweest). We hebben ons natuurlijk vergaapt aan alle stofjes, quilts, patroontjes en hebben zelfs het weblog van Riet van Slagmaat ontdekt. Dat alles onder het genot van een lekker kopje koffie. En wij zijn uiteraard niet zonder nieuwe aankopen de deur uitgegaan. Volgens mij heeft Hennie op haar weblog (Stitch a quilt) al laten zien wat zij zoal aangeschaft had en ook de vorderingen van onze huisjesquiltjes staan er bij haar op, dus kijken maar even. Ik heb ook nog een pakketje stofjes gekocht:

 Hiervan wilde ik in eerste instantie babyslofjes maken, maar het is toch  een quilt geworden

Alleen de roze stof met de fel groene blaadjes heb ik niet gebruikt. Als het goed is wordt deze voor de nieuwe wereldburger in Amsterdam : Ann Ellis. Moet hem dus nog oprijgen en quilten, maar dat gaat wel lukken. Ik heb weer inspiratie weet je!

Hier word ik blij van!

Ja, hier word ik echt blij van: de quilt voor Fred&Sander gaat een beetje vorm krijgen, in mijn hoofd zit hij alwel, maar ja, je moet het er ook nog uit krijgen. Dit zijn de vierkanten waaruit de quilt wordt opgebouwd. Ik heb eerst stroken aan elkaar gezet en die stroken met de goede kant op elkaar gelegd, beiden in de richting van licht naar donker. Daarna heb ik er vierkanten van gesneden. Die vierkanten heb ik weer diagonaal doorgesneden en vervolgens aan elkaar gezet (alles twee lagen op elkaar met de goede kant naar binnen). Vervolgens strijk je ze uit elkaar en dan krijg je die mooie blokken zoals hierboven. Daar was ik dus druk mee zaterdag.

Zondag hebben wij afscheid genomen van onze voorganger: Herma Visser, zij gaat met haar man naar IJburg om daar te kijken of er op die plaats ruimte is voor een PKN gemeente. Bij zo'n afscheid komen de meest onverwachte talenten van mensen naar boven: musici, zangers, fotografen, koks en schilders. Ik ga hier niet alles opnoemen, maar één schilderij wil ik jullie niet onthouden: Dit is het IJsvogeltje, het symbool van de NPB Vrijzinnigen a/d Regge: Hermanda Roelofs heeft hem op deze manier vereeuwigd als herinnering voor Herma en ik vond het heel erg mooi!

25 jaar MGCC Regio Oost

Het was een mooi gezicht, al die MG's met open dakje langs te zien rijden of in een rij op het grote grasveld te zien staan. Wat een rijkdom, en dan bedoel ik niet het echte € gevoel, maar het plezier dat je met elkaar hebt om op deze manier een jubileum te vieren. 50 MG's, B-tjes, A-tjes, TD-tjes etc. (ik weet ook niet alle typen hoor, dat komt misschien ooit nog wel eens). Op zaterdag hadden wij het "eigen regio" feestje, met een bolletje-pijltje rit, een "gewone" rit en een z.g. "follow the leader"rit. Die laatste vond ik het leukst. Allemaal achter de leider (met de oranje vlag) aan en bij iedere afbuiging stond de 1e auto achter the Leader rechts van de weg om de anderen de richting te wijzen. Dan krijg je ook de kans alle auto's te zien rijden en dat is een  mooi gezicht. Weet je ook wat al die toeschouwers zien! En natuurlijk werd de inwendige mens niet vergeten: lunch bij S&S Tuning in Haaksbergen, high tea bij Wijndomein Besselinkschans en diner bij Hotel Rest. Reijrink, waren prima verzorgd en alles onder begeleiding van onze "eigen" Piper:

High Tea was gecombineerd met een wijnproeverij bij Wijndomein Besselinkschans.

Zondag hebben wij ons als "toerrijders" gewaagd aan een z.g. "Snuffelrit", een voorproefje op het "echte" navigatiewerk. Ik vond het, nadat ik in het begin helemaal de kluts (aantal km) kwijt was wel erg spannend en toch ook heel leuk om te doen. Je ziet geen barst van de omgeving, want je bent akelig druk met alle zijweggetjes, kruisinkjes en kilometers (of mijlen in ons geval), maar het heeft ook wel wat. Ook de "echte" navigatie-rijders waren zondag van de partij en een flinke vertegenwoordiging vanuit het landelijk bestuur.  Wij hadden heerlijk overnacht bij Hotel Reijrink, en konden dus zondag uitgerust aan deze snuffelrit beginnen, het was al met al een echt heerlijk weekendje weg.

Max heeft ons trouwens wel gemist, hij kwam luid protesterend op ons af toen wij thuis waren, maar vandaag heeft 'ie alweer een cadeautje voor mijn achterdeur gelegd: ach arm vogeltje, de natuur is wreed, zullen wij maar zeggen.

Skandinavie en Nederland

Mijn Siggy quilt is eindelijk af! Alleen nog een label en dan kan hij bij mijn ouders afgeleverd worden. Het quilten van de rand ging behoorlijk snel, meanderen is erg lekker werk en het geeft een mooi effect. Hoewel je dat bij deze randstof niet echt goed kunt zien, pas als het licht er echt op valt is het goed te zien. Maar dat vind ik eigenlijk van al het quilt werk, daarom houd ik ook zo van intensief quilten. Ik heb bewust geprobeerd om de quilt in de kleuren rood, wit en blauw te maken, dat zijn de kleuren die in alle vlaggen van Skandinavie en Nederland voorkomen. Alleen Zweden heeft een geel kruis op een blauwe ondergrond,  Finland heeft een blauw kruis op een witte ondergrond, Denemarken een wit kruis op een rode ondergrond, Noorwegen een blauw kruis op een rode ondergrond en Nederland heeft alle drie de kleuren rood, wit en blauw (lijst met vlaggen)

Dan was het did weekend erg mooi weer en daar profiteerde de aloude harmonica van: in ons dorp is elk jaar een harmonica dag en dit jaar was dat zaterdag jl. Veel harmonicaspelers (en - sters), veel bezoekers en veel zon!

Toen ik vorige week het atelier had opgeruimt kwam daar ook weer mijn andere poging met hard materiaal te werken te voorschijn (de Tiffany lapjeskater was de eerste poging): een mosaic maken. En ik vond hem toch ook nog wel mooi!