Af!

Hij is eindelijk af: mijn Funfeck-mandala. Erg leuk om te doen en alles met de hand, nou ja, het afwerkrandje heb ik met de machine gedaan. Deze mandala is nummer 4 in de serie, ik ben wel van plan om door te gaan met ronde quilts en ook met de mandala methode. Voor mij houdt dat een heerlijke vrijheid in. Ik werk niet met een ontwerp, maar laat de mandala ontstaan. Zoals ook met de geborduurde mandala's. 

Vijfhoekjes Mandala

Herfstmandala

De Cirkel is Rond

Een zomerzonsondergang

En ook de driehoekjes quilt is af:

Op een dag heb ik echte namen voor deze twee quilts. De herfstvakantie is in ieder geval goed besteed! Op naar het volgende project. 

Blogstilte

Wij hebben  een zeer bewogen tijd achter de rug, daar was allereerst deze kleine spruit, die niet langer wilde wachten en 4 weken te vroeg aankondigde dat ze d'r wel zin in had. Dat was even schrikken, maar daarna heeft dat kleine Isabelleke zich met vallen en opstaan heel goed ontwikkeld. 

Daarna kwam er een heel wat minder fijne tijd: mijn vader werd ziek en is na ca. 4 weken ziekbed, thuis in z'n eigen omgeving, met ons om hem heen overleden. Zeer intensieve tijd, maar wij zijn toch wel blij dat wij dat hebben kunnen doen en dat mijn pa als een gelukkig en dankbaar mens is overleden. Hiernaast een stukje van de trouwfoto van mijn pa en ma uit 1947, ja ze zouden december van dit jaar 65 jaar getrouwd zijn geweest! 

Tante Tjits, ca. 1932

En toen stierf ook nog een zus van mijn moeder, ons aller Tante Tjits. Zij was toch wel een bijzonder mens, ooit kleuterleidster, en na het overlijden van haar man Jan tijdens een vakantie in Spanje, werd ze "middenstander" ,met hart en ziel en na op haar 49e nog de daarvoor noodzakelijke diploma's te hebben gehaald. Ik vond dat indertijd heel knap van haar! Ze heeft dat tot haar 73e volgehouden en heeft toen de zaak verkocht. Tante Tjits is 83 jaar geworden. 

Dat waren dus de redenen van de blogstilte van bijna 4 maand. Maar gelukkig gaan er ook dingen goed in het leven, kijk maar even naar onderstaande foto's, Isabel zoals ze lacht en slaapt.

Hieperdepiep hoera!!!!!!!!!!

Dit jaar is ook voor de Quiltmutsen een bijzonder jaar: drie van ons worden in dit jaar 50, één 60 en één 65, de overige drie zijn ook al boven de 50 maar wij zijn nog steeds zeer jong van hart en druk met van alles en nog wat, vooral met quilten. Dat blijft onze passie, ook al doen wij er soms allerlei andere handwerk technieken bij. Dat is juist ter inspiratie. 

Inspiratie doen wij ook op tijdens onze twee wekelijkse quiltbee, vooral als er dan weer een feestje gevierd wordt. Deze keer was Hetty aan de beurt, zij werd 50 en heeft ons verrast met een heerlijk High Tea. Wij hebben ook nog wel wat gedaan hoor: Gerry heeft het mooie hartje gemaakt bij Riet Slagmaat en is verder gegaan met de Flying Geese quilt, Miny was druk met een mooi paars quiltje, dat ik helaas nog niet goed kan onthullen, daarom staat het ietwat gekreukeld op de foto, Annemieke is weer met haar bloementuintje verder gegaan, Hetty zelf heeft tussen de bedrijven door nog wat aan de blauwe letterlap geborduurd en ik......... nou ja, ik had natuurlijk net mijn boxkleed af en ben even teruggevallen op de mandala. Jammer genoeg waren Corry en Hennie er dit keer niet bij, maar die kunnen nu nog even nagenieten! 

Hetty bedankt voor alle heerlijkheden! En geniet van de mooie kado's die je hebt gekregen!

Klaar!

 

Het boxkleed is klaar! Pfffff................... nee hoor, het was een groot plezier om er aan te werken en je voor te stellen dat dat hummeltje er lekker op ligt en als ze wat ouder wordt de plaatjes gaat bekijken. Vorige week hebben wij haar even thuis bezocht en haar vastgehouden, zo klein, zo lief en toch zo aanwezig! DH was een beetje vergeten hoe het ook alweer ging met zo'n kleintje, ik moet trouwens niet opscheppen want het was voor mij net zo goed even wennen. (maar wel heeeeeel eventjes!) 

In de vorige post vertelde ik over het leuke kado van onze MG vrienden, vrijdag hebben wij dat natuurlijk gegeven en nu mag het ook op het blog. Het is Isabel nog wel een beetje te groot, maar op maatje 44 paste natuurlijk ons totootje niet. 

Oma in haar element, achter het machien, in het atelier bezig met het boxkleed. Qua belichting zal het wel niet helemaal goed zijn, maar het valt ook niet mee om je fototoestel zo neer te zetten dat er met behulp van de zelfontspanner zo'n foto van komt. En zeg nou zelf: de boodschap komt wel over toch?

En hier doe je het allemaal voor: zo lekker slapen kan toch geen groot mens meer. 

Nu is het hard werken geblazen

Wat is het leuk om oma en opa te zijn, Je krijgt zomaar leuke kaartjes en iedereen bedenkt wat leuks: wij waren dit weekend met onze MG's op pad en kregen van onze medereizigers zo'n grappig cadeautje voor Isabel, maar dat laat ik nog effies niet zien, mijn dochter leest nl zo nu en dan ook mijn blog. 

Isabel kwam dus veel te vroeg en vorige week was ik nog druk met oma (mijn eigen moeder), werk en voorbereidingen voor het MG weekend zodat ik nog niet echt achter de naamachien kon, maar nu is het dus hard werken geblazen: het boxkleed moet af, wil dat kleine meisje straks lekker zacht in de box liggen.  Tja, al ben je dan oma, je kunt het nog niet echt kalm aan doen. Maar dit is echt allemaal "liefdewerk".

En om helemaal tot rust te komen heb ik besloten dat ik al mijn restjes "wol" in een grote Granny Square ga verwerken, hierbij dus het begin. Ik weet niet hoe groot het wordt, maar dat zien jullie vanzelf wel. 

Maak kennis met Isabel

Afgelopen woensdag werd ik om ca. 10.30 uur door mijn dochter gebeld met de mededeling dat ik niet moest schrikken, maar dat ze in het ziekenhuis lag: vliezen gebroken. Bij een zwangerschap van 35 weken weet je dan niet echt of je moet schrikken of niet. Echt ongerust heb ik me niet gemaakt, maar dat kwam ook omdat bij een tweede telefoontje die middag rond 16.00 uur werd gemeld dat de wee/en waren begonnen en op de vraag of we dan naar het ziekenhuis konden komen werd volmondig ja geantwoord.  Vanaf dat moment is het allemaal heel snel gegaan en om ca. 20.00 uur waren we oma en opa. Isabel had geen zin meer om binnen in de buik van haar mama te blijven zitten, ze wilde kennismaken met de rest van de wereld. Die kennismaking is gelukkig heel goed verlopen, ze ligt nu in een `groot` bedje, buiten de couveuse, ze drinkt, is al in badje geweest en kan zichzelf al wel warm houden.  Met onze dochter en haar man gaat het goed, was voor hen ook schrikken natuurlijk, maar ze zijn volop mama en papa: druk met alles doen en regelen en er toch voor zorgen dat ze voldoende rust krijgen. 

Tja, het boxkleed is nog niet klaar, het speelkleed gelukkig wel......................... ik ga hard aan het werk en veel naar mijn kleinkind. Dus of ik nog veel tijd overhoud om te bloggen???????

Groet van een gelukkige oma (wat een mooie titel hé?)

Tegeltjes

Frederike wil graag een oud-Hollands box kleed, dus ik heb alle winkels afgestruind naar stofjes die oud Hollands aandoen en zie hier het resultaat. Ik heb voor de box een boxmatras gekocht en daar komt deze quilt als een hoes omheen. Nu eerst maar eens oprijgen en quilten en dan de rand (zoals een hoeslaken) er omheen. Kindje kan lekker zacht liggen en later ook nog poppetjes kijken.