Een Update

Afgelopen jaar heb ik een aantal quilts afgemaakt, niet zo spectaculair en ook niet iets om driftig over te bloggen, maar ik wil jullie toch weer even op de hoogte brengen.

Om te beginnen was daar de quilt voor oudste kleindochter Isabel : "Oma's bloementuin voor Isabel". Isabel houdt van roze, paars en lila en van bloemetjes en Isabel werd 7 jaar.  

Oma was al een tijdje erg druk met hexagonnen en kwam op het idee om ook grote hexagonnen te verwerken in de quilt. Isa was er blij mee en oma was ook blij dat hij uiteindelijk toch af was.

Zoals ik wel meer doe, wanneer ik een quilt voor iemand maak, heb ik bij de quilt ook een Boek gemaakt, zodat het verhaal ook bewaard blijft. 

Isabel en haar bolerootje

In één van de vorige post heb ik een recht lap laten zien, die moest worden omgevormd tot een bolerootje voor Isabel.  Ze heeft 'm even aangehad, maar daarna moest 'ie weer "UUUT". Nadat de lap gedroogd was (zie vorige post) heb ik hem dubbelgevouwen en aan de zijkant van onderaf dichtgenaaid tot ongeveer de helft van de hoogte. Daarna een bord gebreid (rondbreinaald) aan de onderkant van ca. 6 cm. Hierin heb ik tegenover elkaar twee "knoopsgaten" opengelaten. Door die knoopsgaten is het blauwe lint gegaan (dat vond Isabel trouwens mooier dan de hele bolero). Hij paste prima. Zo ook weer klaar. 

En toen was ik ook nog klaar met de vorige twee versies van de Crochet Along. Tja en ik had hele mooie bollen gekocht bij Zeeman: twee kleuren beige. Daar ben ik toen ook maar mee aan de slag gegaan. Voor wie deze versie wordt weet ik nog niet helemaal zeker. Hij is wel groter dan die andere twee, we zien wel.  

Breien voor Isabel

Ik heb al een hele tijd geen kleding meer gebreid, zo nu en dan een sok, muts kerstballen, maar geen truien, vestjes, etc. Doordat het breivirus razend snel om zich heen grijpt, ben ik opnieuw aangestoken (ik ga geloof ik toch maar mijn blognaam veranderen????). Met een klein muppie als Isabel heb je ook wel een reden om aan zoiets te beginnen. Hennie heeft mij aan het patroon geholpen en ik ben dapper begonnen. Gewoon een rechte lap in ajour patroontje breien, opspannen (op de foto), natmaken, met natte doek of plantenspuit, laten drogen. Dat is het proces tot nu toe. Het vervolg zien jullie de volgende keer.  

Familieberichten

Even kijken of ik het nog kan: een berichtje plaatsen. Nou ja, er komen vast nog wel andere tijden, nu even een familie postje: wij hebben er een kleinkind bij. Lucas Brent werd op 26 augustus jl geboren, net als zijn zusje vier weken te vroeg. Hiernaast één van de eerste foto's. Hij heeft met zijn mama 5 dagen in het ziekenhuis gelegen en is nu dus al weer een tijdje thuis. Gaat goed, drinkt goed en heeft ook een helder keelgeluid! Papa en mama hebben de wekker niet nodig! 

Omdat hij dus te vroeg was had ik dit dekentje nog niet af, heb er flink vaart achter gezet en nu kan hij dus in de wagen onder het dekentje liggen. 

Grote Zus Isabel vindt Lucas een hele lieve "Bebe" en heeft er duidelijk plezier in dat ze samen een ritje maken. 

Heb weer een nieuw verliefdheidje: uiltjes. Afgelopen week deze gemaakt. Had ook nog wel wat aan quiltwerk gedaan, maar dat wil ik inleveren voor Eigen Oogst en dus publiceer ik dat nog niet. 

Moederdag, omadag, logeerdag......................

We hebben een druk weekend achter de rug: vrijdag geholpen het nieuwe huis schoonmaken, vrijdagavond kleinkind Isabel te logeren t/m vanmorgen en zaterdagmiddag Omi op bezoek. Vandaag is het moederdag, maar ook mijn verjaardag en die van Sander (de papa van Isabel). Conclusie: druk met van alles, maar niet met quilten en haken, alhoewel:

Vijfhoekjes toch geknipt en een aantal om de kartonnetjes gezet

Nog wat mutsjes gehaakt

En dit boek kreeg ik van Frederike voor mijn verjaardag: inspiratie

Isabel aan het spelen

Gequilte kleding!

Wij waren dit weekend weg met onze kinderen en ons kleinkind, voor het eerst sinds vele jaren weer eens samen op pad. Leuk, gezellig en weer wennen. Wij waren in Heimbach in de Eifel in het Eifeler Tor Resort. Wij hebben ook de omgeving bekeken, nou ja, niet zo intensief als wanneer wij met z'n twee-en zouden zijn geweest, maar toch. O.a. de Burg Nideggen, waar we oorlogstuig, martelwerktuigen, spelletjes, kleding, etc. uit de Middeleeuwen hebben bekeken. En om die kleding heb ik dit blogspotje gemaakt, ik heb gequilte kleding in dit Middeleeuws kasteel gezien, kijk maar even naar onderstaande foto's. 

Hier dus het bewijs dat gequilte kleding in de Middeleeuwen  ook al gebruikt werd 

en zo ziet de man er in zijn totaliteit uit

één van de vele haarschermen

Ons kleine meisje met de twee B's, ze had hun volle aandacht

Blide

Blogstilte

Wij hebben  een zeer bewogen tijd achter de rug, daar was allereerst deze kleine spruit, die niet langer wilde wachten en 4 weken te vroeg aankondigde dat ze d'r wel zin in had. Dat was even schrikken, maar daarna heeft dat kleine Isabelleke zich met vallen en opstaan heel goed ontwikkeld. 

Daarna kwam er een heel wat minder fijne tijd: mijn vader werd ziek en is na ca. 4 weken ziekbed, thuis in z'n eigen omgeving, met ons om hem heen overleden. Zeer intensieve tijd, maar wij zijn toch wel blij dat wij dat hebben kunnen doen en dat mijn pa als een gelukkig en dankbaar mens is overleden. Hiernaast een stukje van de trouwfoto van mijn pa en ma uit 1947, ja ze zouden december van dit jaar 65 jaar getrouwd zijn geweest! 

Tante Tjits, ca. 1932

En toen stierf ook nog een zus van mijn moeder, ons aller Tante Tjits. Zij was toch wel een bijzonder mens, ooit kleuterleidster, en na het overlijden van haar man Jan tijdens een vakantie in Spanje, werd ze "middenstander" ,met hart en ziel en na op haar 49e nog de daarvoor noodzakelijke diploma's te hebben gehaald. Ik vond dat indertijd heel knap van haar! Ze heeft dat tot haar 73e volgehouden en heeft toen de zaak verkocht. Tante Tjits is 83 jaar geworden. 

Dat waren dus de redenen van de blogstilte van bijna 4 maand. Maar gelukkig gaan er ook dingen goed in het leven, kijk maar even naar onderstaande foto's, Isabel zoals ze lacht en slaapt.

Klaar!

 

Het boxkleed is klaar! Pfffff................... nee hoor, het was een groot plezier om er aan te werken en je voor te stellen dat dat hummeltje er lekker op ligt en als ze wat ouder wordt de plaatjes gaat bekijken. Vorige week hebben wij haar even thuis bezocht en haar vastgehouden, zo klein, zo lief en toch zo aanwezig! DH was een beetje vergeten hoe het ook alweer ging met zo'n kleintje, ik moet trouwens niet opscheppen want het was voor mij net zo goed even wennen. (maar wel heeeeeel eventjes!) 

In de vorige post vertelde ik over het leuke kado van onze MG vrienden, vrijdag hebben wij dat natuurlijk gegeven en nu mag het ook op het blog. Het is Isabel nog wel een beetje te groot, maar op maatje 44 paste natuurlijk ons totootje niet. 

Oma in haar element, achter het machien, in het atelier bezig met het boxkleed. Qua belichting zal het wel niet helemaal goed zijn, maar het valt ook niet mee om je fototoestel zo neer te zetten dat er met behulp van de zelfontspanner zo'n foto van komt. En zeg nou zelf: de boodschap komt wel over toch?

En hier doe je het allemaal voor: zo lekker slapen kan toch geen groot mens meer. 

Nu is het hard werken geblazen

Wat is het leuk om oma en opa te zijn, Je krijgt zomaar leuke kaartjes en iedereen bedenkt wat leuks: wij waren dit weekend met onze MG's op pad en kregen van onze medereizigers zo'n grappig cadeautje voor Isabel, maar dat laat ik nog effies niet zien, mijn dochter leest nl zo nu en dan ook mijn blog. 

Isabel kwam dus veel te vroeg en vorige week was ik nog druk met oma (mijn eigen moeder), werk en voorbereidingen voor het MG weekend zodat ik nog niet echt achter de naamachien kon, maar nu is het dus hard werken geblazen: het boxkleed moet af, wil dat kleine meisje straks lekker zacht in de box liggen.  Tja, al ben je dan oma, je kunt het nog niet echt kalm aan doen. Maar dit is echt allemaal "liefdewerk".

En om helemaal tot rust te komen heb ik besloten dat ik al mijn restjes "wol" in een grote Granny Square ga verwerken, hierbij dus het begin. Ik weet niet hoe groot het wordt, maar dat zien jullie vanzelf wel. 

Maak kennis met Isabel

Afgelopen woensdag werd ik om ca. 10.30 uur door mijn dochter gebeld met de mededeling dat ik niet moest schrikken, maar dat ze in het ziekenhuis lag: vliezen gebroken. Bij een zwangerschap van 35 weken weet je dan niet echt of je moet schrikken of niet. Echt ongerust heb ik me niet gemaakt, maar dat kwam ook omdat bij een tweede telefoontje die middag rond 16.00 uur werd gemeld dat de wee/en waren begonnen en op de vraag of we dan naar het ziekenhuis konden komen werd volmondig ja geantwoord.  Vanaf dat moment is het allemaal heel snel gegaan en om ca. 20.00 uur waren we oma en opa. Isabel had geen zin meer om binnen in de buik van haar mama te blijven zitten, ze wilde kennismaken met de rest van de wereld. Die kennismaking is gelukkig heel goed verlopen, ze ligt nu in een `groot` bedje, buiten de couveuse, ze drinkt, is al in badje geweest en kan zichzelf al wel warm houden.  Met onze dochter en haar man gaat het goed, was voor hen ook schrikken natuurlijk, maar ze zijn volop mama en papa: druk met alles doen en regelen en er toch voor zorgen dat ze voldoende rust krijgen. 

Tja, het boxkleed is nog niet klaar, het speelkleed gelukkig wel......................... ik ga hard aan het werk en veel naar mijn kleinkind. Dus of ik nog veel tijd overhoud om te bloggen???????

Groet van een gelukkige oma (wat een mooie titel hé?)